درباره بیت کوین بیشتر بدانید

انتشار توسط admin


تاريخ و ساعت انتشار : 11:56:59,1397/12/8


درباره بیت کوین بیشتر بدانید

بیت کوین چیست؟ برای اینکه بدانید بیت کوین چیست و چگونه کار می‌کند، ابتدا باید تفاوت بین توکن بیت کوین و پروتکل بیت کوین را درک کنید. توکن بیت کوین قطعه‌ای از یک کد است و نشان‌دهنده مالکیت یک مفهوم دیجیتال است و پروتکل بیت کوین یک شبکه توزیع‌شده است و دفتر کل از موجودی حساب بیت کوین را نگه می‌دارد. هر دوی اینها به‌عنوان بیت کوین نامیده می‌شوند.

این سامانه امکان پرداخت را بدون نیاز به یک قدرت مرکزی مانند بانک یا درگاه پرداخت برای کاربران فراهم می‌کند. این کار به صورت کاملا الکترونیکی انجام می‌شود. بیت کوین مانند دلار و یورو چاپ نمی‌شود؛ بلکه کامپیوترهای سراسر جهان با استفاده از نرم‌افزار رایگان آن را تولید می‌کنند.

تفاوت بین ارزهای دیجیتال و ارزهای رمز نگاری شده

قبل از بررسی این تفاوت، ابتدا بهتر است آشنایی مختصری با این دو نوع ارز پیدا کنیم. پول دیجیتال فقط به فرم دیجیتال در دسترس است و معادل فیزیکی در دنیای واقعی ندارد. با این حال، تمام ویژگی‌های پول سنتی را داراست. درست مانند پول فیات (ارز رسمی کشورها) می‌توانید آن را به دست آورید، انتقال دهید یا به ارز دیگری تبدیل کنید. می‌توانید از آن برای پرداخت هزینه کالاها و خدمات مانند ارتباطات تلفن همراه و اینترنت، فروشگاه‌های آنلاین و نظایر آن استفاده کنید. ارزهای دیجیتال، محدودیت جغرافیایی یا سیاسی ندارند و تراکنش‌های آن در هر نقطه جهان قابل انجام است. می‌توان حساب‌های کاربری دیجیتال و کیف پول‌های دیجیتال را مانند سپرده‌های بانکی در نظر گرفت.

اما ارزهای رمز نگاری شده، نوعی ارزدیجیتال هستند. این ارزها نوعی دارایی هستند که به عنوان ابزاری برای مبادله به کار می‌روند. از آنجایی که این ارزها از ویژگی رمزنگاری استفاده می‌کنند، بسیار قابل اعتماد هستند. یکی از اهداف اصلی رمزنگاری، ایجاد ارتباطات و امنیت دادن به آنها است. رمزنگاری الگوریتم‌ها و پروتکل‌هایی را ایجاد و تحلیل می‌کند که هیچ اطلاعاتی در آنها از جانب شخص ثالث تغییرپذیر یا قابل‌دستکاری نیست. رمزنگاری ترکیبی از علوم مختلف با پایه ریاضی است. ریاضی به الگوریتم‌ها و پروتکل‌ها قدرت و اطمینان می‌بخشد. ارزهای رمزنگاری شده از بلاک چین و یک دفتر کل غیرمتمرکز (لجر) استفاده می‌کنند. این بدان معناست که هیچ قدرت یا مقام مرکزی روی شبکه و اقدامات آن نظارت و کنترل ندارد. این ارزها به تمامی توسط شبکه گسترده‌ای از کاربران کنترل می‌شود.

اما این دو چه تفاوتی با هم دارند؟

اگرچه ارزهای رمز نگاری شده نوعی ارز دیجیتال است اما بین آنها تفاوت‌هایی اساسی وجود دارد.

ارزهای دیجیتال متمرکز هستند و گروهی از مردم و کامپیوترها با وضع قوانینی تراکنش‌ها را در شبکه کنترل می‌کنند؛ اما ارزهای رمزنگاری شده غیرمتمرکز هستند و مقررات روی آن از سوی اکثریت جامعه مربوط به آن ارز ایجاد می‌شود.

ارزهای دیجیتال به شناسایی کاربر از جمله عکس و اسناد هویت صادر شده از سوی مقامات دولتی نیاز دارند، اما ارزهای رمزنگاری به هیچ یک از آنها نیاز ندارند. با این حال، ارزهای رمزنگاری هم کاملا ناشناس نیستند. هر آدرس حاوی اطلاعات محرمانه مانند نام، نشانی محل زندگی و نظایر آن است. هر معامله ثبت می‌شود و فرستنده و گیرنده به طور عمومی شناخته شده هستند. این یعنی همه معاملات قابل ردیابی هستند.

ارزهای دیجیتال شفاف نیستند. شما نمی‌توانید با وارد کردن آدرس کیف پول تمام نقل و انتقال پول از طریق آن را مشاهده کنید. این اطلاعات محرمانه هستند. اما ارز رمزنگاری شفافیت دارد. یعنی هر کس می‌تواند تراکنش‌های کاربران دیگر را ببیند زیرا همه آنها در یک زنجیره عمومی قرار می‌گیرند.

ارزهای دیجیتال دارای یک قدرت مرکزی هستند که می‌تواند معاملات را در صورت سوءظن به تقلب یا پول‌شویی لغو یا متوقف کند؛ اما ارزهای رمزنگاری شده توسط جامعه قانون‌گذاری می‌شوند. بسیار به ندرت اتفاق می‌افتد که تغییرات در بلاک چین را تایید کنند.

برخی کشورها مانند ایالات متحده روی ارزهای دیجیتال مقررات قانونی وضع کرده‌اند، اما هنوز برای ارزهای رمزنگاری شده نمی‌توانیم چیزی بگوییم.

 

بیت کوین اولین نمونه از ارزهای رمزنگاری شده یا کریپتوکارنسی‌ها بود. دسته‌ای از دارایی‌های روبه‌رشد که برخی از ویژگی‌های ارزهای سنتی را به همراه ویژگی رمزنگاری ارائه می‌کنند.

خالق بیت کوین کیست؟

در سال ۲۰۰۸ یک توسعه‌دهنده ناشناس با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو، بیت کوین را به عنوان سامانه پرداخت الکترونیکی مبتنی بر اثبات ریاضی مطرح کرد. ایده اصلی این بود که بیت کوین وسیله‌ای برای مبادله و مستقل از هر مقام مرکزی باشد و بتواند به صورت الکترونیکی، ایمن، قابل تأیید و غیرقابل‌تغییر منتقل شود.

تا به امروز کسی نمی‌داند ساتوشی ناکاموتو واقعا چه کسی است.

قبل از پرداختن به ویژگی‌های بیت کوین و سایر ارزهای رمزنگاری شده که آنها را از ارزهای سنتی و ارزدیجیتال جدا می‌کند بیایید ببینیم بیت کوین از چه فناوری به عنوان بستر خودش استفاده می‌کند.

انقلابی به نام بلاک چین

فناوری بلاک چین یکی از تحولات عظیم دنیای امروز است. بلاک چین از بلاک‌ها (که اطلاعات را درخودشان نگه می‌دارند) و زنجیره‌ای که بلاک‌ها را به یکدیگر متصل می‌کند تشکیل شده است. تمام اطلاعات ذخیره‌شده روی بلاک چین بین همه اعضای شبکه به اشتراک گذاشته می‌شود. این سیستم از رمزنگاری استفاده می‌کند و به‌همین‌دلیل هیچ‌کس نمی‌تواند وارد شبکه شود و در بلاک‌ها یا اطلاعات آنها هیچ‌گونه دستکاری انجام دهد. این کار تقریبا غیرممکن است.

اولین ارزی که از بلاک چین استفاده کرد بیت کوین بود. بلاک چینی که بیت کوین از آن بهره می‌برد، شامل داده‌ها و اطلاعات مربوط به دارایی کاربران آن است. به زبان ساده بیت کوین را می‌توان به نرم‌افزار و بلاک چین را می‌توان به سیستم عامل تشبیه کرد.

حالا بیایید ویژگی‌های بیت کوین را بررسی کنیم.

۱. تمرکز زدایی

مهم‌ترین ویژگی بیت کوین غیرمتمرکز بودن آن است. هیچ نهاد یا مؤسسه‌ای روی شبکه بیت کوین کنترل ندارد. بیت کوین توسط گروهی از برنامه‌نویسان داوطلب نگهداری می‌شود و با شبکه‌ای باز از کامپیوترهایی که در سراسر جهان به آن اختصاص داده شده‌اند اجرا می‌شود. این ویژگی باب میل افراد یا گروه‌هایی است که دوست ندارند بانک یا نهادهای دولتی بر پول آنها کنترل داشته باشند.

بیت کوین با ترکیبی از رمزنگاری و پاداش‌های اقتصادی به‌عنوان انگیزه، مشکل «دوباره خرج کردن» ارزهای الکترونیکی (که در آن دارایی‌های دیجیتال به‌راحتی می‌توانند کپی و دوباره استفاده شوند) را حل می‌کند. در ارزهای فیات دیجیتال، این وظیفه بانک‌هاست که این مشکل را حل کنند، اما در بیت کوین یکپارچگی تراکنش‌ها توسط یک شبکه باز توزیع‌شده نگهداری می‌شود که متعلق به هیچ‌کس نیست.

۲. عرضه محدود

ارزهای فیات مانند دلار، یورو، ین و نظایر آن، دارای عرضه نامحدود هستند، یعنی بانک‌های مرکزی می‌توانند هر چقدر که می‌خواهند ارز منتشر کنند و ارزش یک ارز را نسبت به سایر ارزها دستکاری کنند. دارندگان این ارزها و شهروندان متحمل این هزینه‌ها می‌شوند.

اما ذخیره بیت کوین، به دلیل الگوریتم بنیادین آن به‌شدت کنترل می‌شود. تعداد بیت کوین‌های جدید که هر بار تولید می‌شود، به‌مرورزمان نصف می‌شود و همچنان به این نرخ کاهشی ادامه می‌دهد تا زمانی‌که به ۲۱ میلیون بیت کوین برسد. این نرخ از قبل تنظیم شده است و پس از رسیدن به آن، دیگر هیچ بیت کوینی تولید نخواهد شد. همین سبب می‌شود بیت کوین جذاب باشد. زیرا وقتی تقاضا رشد کند و عرضه ثابت باشد، ارزش آن افزایش می‌یابد.

۳. ناشناس بودن

معمولا فرستندگان سیستم‌های پرداخت الکترونیکی سنتی به‌دلیل اهداف تأیید هویت و قوانین ضدپول‌شویی شناسایی می‌شوند. اما کاربران بیت کوین به‌شکل نیمه‌ناشناس عمل می‌کنند. هنگامی‌که درخواست معامله ارائه می‌شود، پروتکل همه معاملات قبلی را بررسی می‌کند تا تأیید کند که فرستنده بیت کوین دارد و مال خودش است. سیستم نیازی به دانستن هویت او ندارد. کاربر با کیف پولش و آدرس آن شناسایی می‌شود. البته برخی قوانین وجود دارند که در صورت لزوم هویت کاربر را شناسایی کنند. بیشتر صرافی‌ها هم هویت مشتریان را قبل از اینکه به آنها اجازه خریدوفروش بیت کوین را بدهند بررسی می‌کنند. این شبکه شفاف است و به‌همین‌دلیل روند تراکنش برای همه قابل رؤیت است. این نشان می‌دهد که بیت کوین ارز مناسبی برای تبهکاران، تروریست‌ها و پول‌شویی نیست.

۴. غیرقابل‌تغییر بودن

تراکنش‌های بیت کوین برخلاف تراکنش‌های الکترونیکی ارزهای فیات نمی‌توانند وارونه انجام شوند (برگشت داده شوند).

اگر معامله‌ای در شبکه ثبت شده باشد، پس از یک ساعت دیگر تغییر آن غیرممکن است. شاید نگران‌کننده باشد، اما تضمین می‌کند که نمی‌توان از هیچ معامله‌ای در شبکه بیت کوین سوءاستفاده کرد.

۵. تقسیم‌پذیری

کوچکترین واحد بیت کوین یک ساتوشی نامیده می‌شود. ساتوشی یک صدمیلیونیم (۰۰۰۰۰۰۰۱/۰) بیت کوین است که با قیمت امروز بیت کوین حدود ۱۰۱ سنت می‌شود. یعنی شما می‌توانید با استفاده از میکروتراکنش (که پول الکترونیکی سنتی قادر به انجام آن نیست) بیت کوین را ۱۰۰ میلیون قسمت کنید و از هر یک از این قسمت‌ها (ساتوشی‌ها) استفاده کنید.